جوان ایرانی ،پیش به سوی پیشرفت

امشب
برکه خالیِ خالیست
نه "عکس ماه" به روی آب شناور
نه "ماهی" درون آب
،،،،،،
ماه؛ پشت ابر
ماهی؛ زیر سنگ
می روند به خواب
،،،،،،

#سپیده_دم

جوان ایرانی ،پیش به سوی پیشرفت...

گفت دختر انقلابم...کدام دختر؟کدام انقلاب؟ گربه ی کوچک ما تمام واژه ها را با یک صوت نعره میزند.اما بعضی صدای طوسی رنگ موذن و بعضی صدای اذان پیش از اعدام است. گربه ی دریده ی سال های دور که دیگر از موش هم میترسد. خواستم از سن و سال او نوع انقلابی بودنش را تشخیص دهم. به صدایش که گوش کردم بیست و چندی سال بیشتر نمیزد اما چشمانش مرا یاد چشمان زن میان سال غمگینی انداخت. شاید مادرم. شاید مادربزرگم. شاید زن همسایه. شاید هرزن میان سالی که تاکنون اطرافم دیده ام. دستانش ظریف و جوان بود اما راه رفتنش شبیه زنان بازگشته از امضای طلاق،مایوس و خمیده بود. هرچه بیشتر کنکاش میکردم بیشتر گم میشدم.تو از کدام نسلی؟همان نسلی که بدون روسری خواستار مذهب شدند یا نسلی که با روسری، مذهب را به چوب بستند و سر چهار راه ها پرچم اعتراضشان باد را لرزاند. دختر کدام انقلاب؟انقلاب...واژه ها تراش خورده است. هر دوسوی آن برنده شده. از انقلاب پیشین حسرت مانده و از انقلاب حاضر شلاق. دختر انقلاب های دور و نزدیک روحی محسور و تنی دردناک دارد. انقلاب کردیم به انقلاب رسیدیم. چندین دهه سکون. گذر زمان را تنها و تنها از چهره ی مادرهایمان فهمیدیم. گلبرگنوشته شده توسط خیابان پنجم   | لینک ثابت | جوان ایرانی ،پیش به سوی پیشرفت...

دلم بر نگاهت ببست وسلامم بخشکیدقدم بر قدم حرف توبه جانم نشینددر این کوچه ی تار بن بستدر این دره ی شبدلم ساز کوچکی می شود هم نوا با دلتبا نغمه ی غمینیکه می خواند از چشم توحرفهای ناگفته اتباد می پیچد دور بازوانتدرد می چکد از سرانگشتانتپلک میزنیشب از نیمه می گذردبه "بن بست" می رسیماینجا سمفونی آفرینشنطفه می بندداگر که بوسه ایبه ماهِ نیمه ببخشینوشته شده توسط خیابان پنجم   | لینک ثابت | جوان ایرانی ،پیش به سوی پیشرفت...

جوان ایرانی ،پیش به سوی پیشرفت...

نبود فضای تنفس اجتماعی:کاری به این که آیا ریشه تطاهرات اخیر اعتراض به وضعیت اقتصادی، بیکاری، فقر، تبعیض طبقاتی و فساد است یا ریشه های سیاسی و جناحی دارد ندارم چرا که در تمام اعتراضات هر دو عامل کم و بیش دخیل هستند. این بار سیاست گذاری های اشتباه اقتصادی مکتب نیاوران که فشار بیشتر را به طبقه پایین دست جامعه وارد کرده است بیشتر از قبل مشهود است. از طرف دیگر ما در دولت های نهم و دهم شاهد وضع بدتری بودیم ولی اعتراضی هم ندیدیم که خود جای بحث دیگری دارد. شفافیت بودجه را دلیلی برای عقده گشایی های سیاسی نیز می دانم.فارغ از این دو بحث، نکته ای که می خواهم به آن اشاره کنم نبود نهادهای مستقل، غیر حاکمیتی و غیر دولتی است که به عنوان ناظر، وضعیت جامعه را پایش نمایند. درست است که نطام های ایدئولوژیک هیچ علاقه ای به این نهادهای مستقل ندارند و این که مردم بتوانند "نه" بگویند و یا نظری مخالف داشته باشند به واقع در چنین نظام های سیاسی قابل قبول نیست اما اشکال کار همین جاست. نهادهای خودساز و تربیت شده این نظام ها هیچ گاه جایگزین نهادهای مستقل نخواهند شد.تظاهرات اخیر را در واقع تلمباری از "نه نگفتن"ها می دانم که این گونه و به صورت رادیکال بروز داده است چرا که اجازه بروز "عادی" آن حتی در شهرهای کوچک نیز سلب شده است. این که اعتراضات در شهرستان ها شدیدتر از تهران است خود دلیل روشنی است که جنس "نه نگفتن" جوان ایرانی ،پیش به سوی پیشرفت...